De uittocht uit Idomeni?

Om en nabij carnaval waren ze vertrokken: de twee Koerdische mannen die bij ons komen zitten. We praten met handen en voeten. Zij spreken vijf talen en wij drie, maar geen van die acht komt overeen. Na hun vertrek uit Syrisch Koerdistan zijn er 40 dagen verstreken en nu is het Pasen. In het kamp gonst het al dagen van de geruchten over een uittocht uit het kamp. Welke kant op is onzeker, maar na 40 dagen zou het toch wel eens tijd worden, dat ben ik met de mannen eens.

Lees meer

Tussen hoop en vrees of andersom?

Tien uur ’s avonds, de zaterdag voor Pasen. In het geïmproviseerde vluchtelingenkamp in Idomeni zit ik bij een vuurtje. Af en toe waait de rook mijn kant op – van ons vuurtje of dat van een van de vele andere. Het stinkt. Niet naar hout, maar naar plastic en al het andere dat erin verbrandt wordt. Dat kan niet anders, is zelfs een noodzakelijk kwaad…

Lees meer

De EU stapelt schande op schande

De EU stapelt schande op schande, en we hadden het allemaal kunnen weten…

Gisteren (15 december 2015) rapporteerde Amnesty International over de behandeling van vluchtelingen in Turkije. Daar horen woorden als detentie, deportatie en mishandeling bij. Helaas is dat niet verbazingwekkend. Ernstiger is dat de EU willens en wetens een verdrag sloot waarin ze ten onrechte aannam dat Turkije veilig is voor vluchtelingen. Waarom dat juist niet zo is? En waarom we het allemaal hadden kunnen weten? Dat zal ik uitleggen.

Lees meer